ترب و تربچه

ترب – تربچه (از تیره چلپائیان)

 نامهای دیگر: فجل – تریز – رادیس نوار(ترب سیاه) – افاسون (روغن ترب) – فجل مزروع – زفینون

خواص ترب

ترب مانند پیاز یا شلغم از نوع گیاهان ریشه ای است که در خاک رشد میکند. ترب سیاه، تربچه، ترب سفید و ترب کوهی از انواع ترب میباشند که در طب سنتی ایران برای درمان بیماری های متفاوت کاربرد دارند و طبع آن گرم و خشک معرفی شده است.

ترب حاوی ماده ای به نام سنوول میباشد که به آن طعم تند میدهد. رنگ قرمز متمایل به بنفش تربچه نیز به دلیل وجود ماده مالوین کلراید میباشد. درصد زیادی از ترب از آب تشکیل شده است. در ترب پروتئین و مقداری چربی و مواد نشاسته ای نیز وجود دارد. از مواد معدنی موجود در ترب میتوان به سدیم، کلسیم، پتاسیم، فسفر و آهن اشاره کرد که مقدار پتاسیم به طور قابل توجهی بیشتر است. ترب همچنین حاوی ویتامین های A، C، B1،B2  و B3 میباشد. یکی از اصلی ترین کاربرد های ترب در طب سنتی استفاده از آن برای دفع سنگ های کیسه صفرا بوده است. همچنین برای درمان یرقان، نقرس و رماتیسم کاربرد دارد. خوردن برگ ترب به همراه غذا به هضم بهتر آن کمک میکند.

آب برگ ترب به دلیل داشتن ویتامین های A و C برای تقویت چشم مفید است. ترب همچنین برای شادابی و طراوت پوست صورت مفید است. از ریشه ترب، دم کرده تهیه میشود که برای سلامت کلی بدن و تقویت آن مفید است. از ترکیب ترب و عسل میتوان پمادی برای ترمیم سریع تر و بهتر زخم ها درست کرد. یکی دیگر از قسمت های ترب که خواص زیادی دارد تخم آن است. تخم ترب اشتها را زیاد میکند و همچنین باعث کاهش درد نیز میشود. تخم ترب ادرار آور است و به پاکسازی مجاری ادراری کمک میکند. دم کرده تخم ترب برای کاهش تب نیز مفید است. برای مادران شیر ده تخم ترب ترشح شیر را افزایش داده و همچنین استفاده از تخم ترب به صورت ضماد، ورم سینه های مادران شیر ده را کمتر می نماید.


 

با خواص ترب و تربچه بصورت فهرست وار آشنا شوید:

(طبع آن گرم و خشک است) – دارای املاح زیاد و فسفر – ید – ,B (ترب سیاه) – C (برگها) – آنتی بیوتیک طبیعی – اسکوربوت -اشتها – انسداد مجاری تنفس – سرفه مزمن (پخته یا آب خام باعسل) – استسقاء (با شکر) – الک سیاه (تخم آن + کندش + سرکه در حمام بمالید) – زخم (ضماد) – نیروی جنسی (تخم) – سموم کبد – درد کبد (تخم- آب خام) – کهیر – درد مفاصل(با عسل) – تقویت شنوائی ناشی از سردرد(چکاندن آب) – سنگینی گوش (وسط آنرا خالی کنید و روغن گل بریزید و روی آتش بگذارید و نیمه گرم بچکانید ).

یرقان (آب آن ناشتا) – ورم پروستات (آب آن) – تقویت بینائی – روشن کننده چهره – پوسته شدن سطح پوست – سیاهی زیر چشم (ضماد با عسل) * – سرطان روده بزرگ (تربچه) – عفونت روده – یبوست ( جویدن برگ با غذا ) – سکته مغزی – بدبوئی دهان (جویدن برگ سبز ترب سیاه) – زیاد کننده بزاق – گلودرد چرکی – لاغری – مرض قند – معده (خوردن بعد از غذای چرب) – نقرس – اسیداوریک – مو(زیاد خوردن).

سفید کننده مو(تخم کوبیده با کمی کافور و گوگرد ضماد کنید) – ورم طحال (در سرکه خیسانده – تخم ترب) – سوءهاضمه (۲/ ۵ گرم تخم آن بعد از غذا بکوبید و بخورید) – بیخوابی (ترب سیاه با شام- ضماد روی پا) – لقوه و تشنج (مالش روغن) – سم عقرب (مالش روغن) – دردهای عضلانی (مالش روغن) – کلیه – هدر – اوره خون – سنگ کلیه ( آب آن با عسل ناشتا) – آلبومینوری – فعال کننده کلیه (آب آن با عسل ناشتاه) – قند ادرار (با عسل) – قلیائی کننده ادرار- دفع بوی سیر – شربت سینه و گلو درد و آستم (سر آنرا بصورت کلاه ببرید و وسط آنرا با قشق کوچک خالی کنید و یک قاشق پر شکر بریزد و در آنرا بگذارید ، ۲عدد سنجاق ته گرد نیز بزنید و در طول روز ۳ بار آن عمل را انجام دهید البته آب جمع شده را جمع آوری کرده و هر ساعت یکبار یک قاشق بخورید).

آرتروز(با عسل و کرفس) – فلج (مالش با روغن) – قند خون – برونشیت – دید چشم(چکاندن آب) – شیر افزا – نیش حشرات – ضد بلغم (بخصوص ریشه آن) – آرام بخش (ترب سیاه) – قلیائی کننده خون صفرابر (با شکر) – محرک کبد و کیسه صفرا (ترب سیاه) – سنگ کیسه صفرا (۳ هفته روزی یک لیوان آب) – قولنج کبدی (برگ) – احتقان خون


مضرات ترب

سوء هاضمه (غیر از آب ترب سیاه) – نفخ معده – دندان – مسمومیت (ترب وحشی) – زخم معده (برگ) پیچش شکم – استفراغ (با عسل و سنکجبین یا سرکه) – زنان حامله (تخم و برگ) – زخم روده و اثنی عشر – ناراحتی ریوی(تخم) – زیاد کننده سودا – صرع – باد فتق – قلب – آروغ – تعفن اخلاط – عفونت ادراری زنان باردار(تربچه) – مالیخولیا.


مقالاتی از گیاهان دارویی

 

بازدیدها: 47

ترب و تربچه